آیا برگزاری مراسم اعدام در استادیوم های ورزشی متوقف میشود؟
سه شنبه, ۲۸ام دی, ۱۳۹۵
اعتصاب غذا؛ خشونتی قانون گذارانه
سه شنبه, ۲۸ام دی, ۱۳۹۵
روحانی در دوران پس از رفسنجانی
شنبه, ۲۵ام دی, ۱۳۹۵
رئیس جدید سازمان سیا: ایرانی ها استاد تقلب کردن هستند
جمعه, ۲۴ام دی, ۱۳۹۵
بسیج ایران درصدد گسترش فعالیت در منطقه و داخل ایران است
جمعه, ۲۴ام دی, ۱۳۹۵
آیا نیکلاس مادورو از قدرت کنار خواهد رفت؟
پنج شنبه, ۲۳ام دی, ۱۳۹۵
دشواری های مردی که از اتهام نقض تحریم های ایران تبرئه شد
پنج شنبه, ۲۳ام دی, ۱۳۹۵
پرگویی های شیخ بی سواد؛ دستور یا حنای بی رنگ‌رهبر؟

در تلگرام بخوانید

مجتبی واحدی – روز پانزدهم بهمن ماه سال نود و یک محمود احمدی نژاد برای دفاع از عبدالرضا شیخ الاسلامی وزیر در حال استیضاح به مجلس رفت. او با اجرای تهدید قبلی خود نوار صوتی را برای نمایندگان مجلس پخش نمود که باج خواهی فاضل لاریجانی – برادر روسای قوای مقننه و قضائیه – را ثابت می کرد. او سپس توضیحاتی در خصوص رویه ” دلالی ” فاضل لاریجانی ارائه نمود. این اقدام احمدی نژاد ، موجب عصبانیت علی لاریجانی شد و در اظهاراتی شدید اللحن ، احمدی نژاد را تخطئه نمود. رئیس مجلس با لحنی نه چندان محترمانه ، تلویحا خواستار ترک مجلس از سوی رئیس جمهور شد. لاریجانی با یاد آوری رویه غیر اخلاقی احمدی نژاد در مناظره های انتخابانی موجب زنده شدن نام و یاد میر حسین موسوی شد . وی خطاب به احمدی نژاد اظهار داشت :” شما مرتب در جامعه بگم‌بگم راه انداخته اید “. این‌عبارتی بود که احمدی نژاد در مناظره با میرحسین موسوی بارها تکرار کرد و از این طریق تلاش نمود اتهاماتی را متوجه همسر موسوی نماید.

اظهارات متقابل ‌لازیجانی و احمدی نژاد ، به مذاق علی خامنه ای خوش نیامد. او که برای سفر استانی به تبریز رفته بود در یک سخنرانی عمومی ، دو رئیس قوه را مورد خطاب قرار داد و اظهار داشت : ” در این ماجرا متأسفانه رئیس یک قوه به استناد یک اتهام ثابت‌نشده و حتی مطرح‌نشده در دادگاه، دو قوه‌ی دیگر، یعنی مجلس و قوه قضاییه را متهم ساخت که کاری بد، ‌غلط، نامناسب، خلاف شرع، خلاف قانون و خلاف اخلاق بود. این رفتار، حقوق اساسی مردم را نیز تضییع کرد، چرا که زندگی در آرامش و امنیت روانی و اخلاقی، جزء حقوق اساسی ملت است…. دفاع رئیس محترم مجلس هم قدری زیاده‌روی بود و لزومی نداشت.”  خامنه ای با زبانی نسبتا صریح ، روسای قوا را تهدید کرد و اظهار داشت : ” بنده فعلاً نصیحت می‌کنم که این کار شایسته‌ای برای نظام جمهوری اسلامی نیست”  رهبر جمهوری اسلامی در آبان‌ماه همان‌سال و پس از درگیری لفظی و نامه نگاری میان احمدی‌نژاد با برادران لاریجانی، گفته بود: “از امروز تا روز انتخابات، هرکسی که بخواهد اختلاف ها را به میان مردم بکشاند و از احساسات آنها در جهت اختلافات استفاده کند، قطعاً به کشور خیانت کرده است”.

چهار سال پس از آن هشدارهای تهدید آمیز رهبر ، اختلاف میان روسای دو قوه – حسن‌روحانی و شیخ صادق متولد عراق- به بالاترین سطح و در حدی غیر قابل مقایسه با اختلافات سال نود و یک‌رسیده است. اما بر رهبر و تشکیلات او ، سکوت گورستانی حاکم‌است. خامنه ای هفت ماه قبل از انتخابت ریاست جمهوری سال نود و دو، روسای سه قوه را مورد خطاب قرار داد و کشاندن اختلاف به سطح جامعه در آستانه انتخابات و تحریک‌احساسات عمومی را خیانت دانست اما اکنون در فاصله کمتر از پنج ماه به انتخابات ریاست جمهوری ، اظهارات تحریک‌آمیز رئیس قوه قضائیه علیه سیاست های داخلی و خارجی دولت و اتهام افکنی آشکار او نسبت به دولت و رئیس جمهور را به نظاره نشسته است. او بر خلاف سال نود و یک ، مهر خموشی بر لب زده و با این کار چراغ سبز به رئیس منصوب خود در قوه قضائیه نشان می دهد تابیش تز گذشته دولت را مورد هجوم‌قرار دهد. دم خروس دو رویی خامنه ای در ماجرای اخیر ، آنجا آشکار می شود که از میان سه پرونده نجومی – حقوق های نجومی دولت ، حساب های نجومی رئیس قوه قضائیه و املاک نجومی سردار گازانبری قالیباف- تنها پرونده ای که مرتبط با دولت است مورد توجه خامنه ای قرار گرفته است. رهبر جمهوری اسلامی در ماههای گذشته بارها با رئیس قوه قضائیه و سایر مخالفان دولت ، هم زبانی کرده و ضمن بزرگ‌نمایی موضوع، دولت را به خاطر عدم رسیدگی به پرونده حقوق های نجومی تخطئه نموده در حالی که سیاست او در خضوص دو نجومی دیگر ، سکوت بوده است.

آشکار شدن اراده رهبر و گماشته او در قوه قضائیه برای تخریب دولت در آستاته انتخابات، یکی از نتایج جدید ترین اظهارات شیخ صادق متولد عراق علیه حسن روحانی است. اما این اظهارات اعتراف ناشیانه رئیس بی اراده‌ قوه قضائیه به یک‌حقیقت نیز می باشد ؛ حقیقتی که در سال های اخیر بارها مورد تاکید متهمان سیاسی قرار گرفته و دستگاه قضایی آن را تکذیب کرده است. صادق لاریجانی در سخنان اخیر خود ضمن تهدید ضمنی رئیس جمهور و نزدیکان او اظهار داشت: ” بابک زنجانی گفته است که میلیاردها تومان به انتخابات رئیس جمهور کمک کرده است؛ ما سخنان او را عین واقع نمی دانیم و ایشان حرف زیاد می زند و ادعا زیاد می کند والا اگر می خواستیم رسیدگی کنیم باید همه کسانیکه مرتبط بودند احضار می کردیم. …. حالا می فرمایید پشت پرده ها را دنبال کنیم؛ حرفی نداریم؛ تمام کسانیکه ایشان در همین رابطه گفته است احضار می کنیم و اگر لازم شد بازداشت می کنیم”. معنای این‌سخنان اینست که اراده ای در قوه قضائیه تاکنون به دولت لطف کرده و مانع احضاربرخی مقامات دولتی شده اما پس از افشاگری های رئیس‌جمهور علیه قوه قضائیه ، اراده غالب تغییر عقیده داده و قرار است برای گوشمالی رئیس جمهور، عده ای را احضار و بازداشت کند. این همان چیزی است که در سالهای اخیر بارها گفته شده ” قضات در دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ، استقلال رای ندارند و به ویژه در پرونده های مهم ، مجری بازی های سیاسی رئیس قوه قضائیه و مافوق او هستند.”

ماجرای اخیر همچنین ابهاماتی پیرامون نقش هیئت عالی حل اختلاف قوای سه گانه ایجاد نمود. این‌هیئت که سال یکهزار و سیصد و نود پس از بالاگرفتن اختلافات میان محمود احمدی نژاد و برادران لاریجانی ایجاد شده بود ظاهرا مسئول ارائه نظر مشورتی به رهبر در خصوص اختلافات ایجاد شده میان قواست. رهبر جمهوری اسلامی، مرداد ماه سال جاری بار دیگر ماموریت اعضای هیئت را تمدید کرد. آخرین‌فعالیت اعلام‌ شده این‌ هیئت در سالجاری، تایید نظر شورای نگهبان در خصوص اخراج مینو خالقی نماینده منتخب مردم‌ اصفهان در مجلس دهم بود. اما در موضوعی مانند اختلاف شدید میان روسای قوای مجریه و قضائیه، خبری از آن هیئت به گوش نمی رسد. عدم ورود هیئت مزبور به این موضوع و سکوت بی سابقه رهبر جمهوری اسلامی، فرض نقش آفرینی رهبر در تشجیع شیخ صادق لاریجانی برای حمله به دولت را تقویت می کند. البته فرض ضعیف تر و خوش بینانه تر آنست که تضعیف موقعیت خامنه ای و نیاز او به کسب حمایت عناصر تند رو، حنای او را در برابر افراطی ها بی رنگ‌کرده و او جز سکوت و تماشای شاخ و شانه کشیدن های رئیس بی سواد قوه قضائیه چاره ای ندارد. اطلاق عنوان‌ بیسواد برای این شیخ غیر ایرانی، مستند به آخرین‌ اظهارات خود اوست. رئیس قوه قضائیه، در سخنرانی مملو از عصبانیت خود از یکسو اظهار داشته “زنجانی حرف های بی ربط و غیر صحیح زیادی زده ” و از سوی دیگر با استناد به سخنان اثبات نشده همین فرد، در یک تریبون عمومی، دولت و رئیس جمهور را متهم‌به اخذ کمک‌مالی از بابک زنجانی می کند. تهدید رئیس جمهور به احضار و بازداشت برخی افراد به استناد اظهارات بابک زنجانی، از دیگر نشانه های بی سوادی این “زاده نجف” می باشد.

قبلا طی دو یادداشت -‌از جمله مقاله “آقای روحانی ! این هنوز از نتایج سحر است” – تشدید برخوردها با رئیس دولت و اطرافیانش را پیش بینی کرده بودم. لذا اظهارات و اتفاقات جدید مرا متعجب نکرد. اما اگر روحانی کماکان‌ بخواهد سیاست نعل و میخ را پیگیری نماید سرنوشت غمباری قبل و بعد از انتخابات اردیبهشت ماه در پیش رو خواهد داشت.

دیدگاه بگذارید

avatar
wpDiscuz